Na een paar jaar in de rivier ondergaat het lichaam van de jonge zalm grote veranderingen. Het bereidt zich voor op het leven in zout water. Wanneer de zalm klaar is om naar zee te trekken, noemen we hem een ​​smolt.

Wanneer het paartje ongeveer even lang is als een balpen, kunnen we het een juveniel noemen. Nu begint de transformatie. Er vinden grote veranderingen plaats, zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant van het lichaam. Het paartje transformeert in een smolt, en dit proces heet smoltificatie. Aan de buitenkant wordt het langer, slanker en glanzender. Aan de binnenkant gebeuren er processen waardoor het in zout water kan leven zonder uit te drogen. Het scheidt het zout uit via de kieuwen en bij het urineren.

De jonge zalm is nu klaar voor de zee. De rivierstroom voert hem mee. Op de bodem van de rivier verzamelen ze zich in grotere en kleinere groepen. Ze verlaten de rivier nooit alleen. Het is veiliger om samen in een school te zwemmen. Omdat ze slank zijn, kunnen ze snel zwemmen. Omdat ze glanzend zijn, zijn ze minder zichtbaar in het heldere zeewater. En omdat er meer zijn, is het moeilijker voor vogels en andere vissen om ze te vangen.

De school jonge zalmen zwemt vrij snel de fjord uit. Sommige moeten lange fjorden doorkruisen, terwijl anderen een korte afstand naar de zee afleggen.

Het is lente wanneer de smolts vertrekken, maar de smolts in het zuiden migreren eerder naar zee dan de smolts in het noorden. We weten nog steeds niet precies wat bepaalt wanneer de smolts de rivier verlaten.

‍